Nederhorst, Barbara Augustine (1969-2004)

 
English | Nederlands

NEDERHORST, Barbara Augustine (geb. Amsterdam 4-2-1969 – gest. Den Haag, 29-1-2004), actrice, zangeres, kinderboekenschrijfster. Dochter van Hendrik Jan Nederhorst (1938-2010), dierenarts, en Jaapje Roodenburg Vermaat (geb. 1941), violiste en journaliste. Guusje Nederhorst trouwde (1) in Bloemendaal op 10-7-1998 met Sander Dikhoff (geb. 1970), advocaat; (2) (na echtscheiding 2001) op 17-9-2003 in Las Vegas, VS, met Marco Frank Ferdinand (Dinand) Woesthoff (geb. 1972), zanger. Uit huwelijk (2) werd 1 zoon geboren.

Guusje Nederhorst werd geboren in Amsterdam maar groeide op in Haarlem. Haar vader was dierenarts, haar moeder klassiek violiste en daarna kunstverslaggeefster voor het Haarlems Dagblad en secretaris van Het Haarlemsche Muziekfonds. Guusje had een oudere broer: Jan. In Haarlem doorliep ze de mavo, havo en het atheneum. Ze was een verlegen meisje dat niet durfde te zeggen dat ze naar de toneelschool wilde. Wel liet ze zich op haar veertiende inschrijven bij castingbureaus. Toen ze vijftien was, deed ze als model mee in een Postgirocampagne (‘Giroblauw past bij jou’). Guusje ging in Amsterdam geschiedenis studeren en nam acteerlessen. In 1992 vroeg Harry Klooster Casting haar om auditie doen voor de RTL4-soap Goede tijden, slechte tijden (GTST). In dezelfde periode schreef ze zich in bij de toneelopleiding aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht (HKU). Voor beide werd ze aangenomen, maar ze koos voor GTST, mede omdat ze dit werk zag als een acteeropleiding. Ze speelde Roos de Jager, die na een huwelijk met het personage Arnie Alberts (Reinout Oerlemans) Roos Alberts heette.

Linda, Roos en Jessica

Guusje Nederhorst acteerde op gevoel. Acht jaar lang speelde ze de zachtaardige, naïeve, vaak onfortuinlijke Roos en was ze zeer populair. Van onbekende bewonderaars kreeg ze dagelijks stapels kaarten en bossen bloemen, wat ze gênant vond. Met GTST-collega’s Babette van Veen en Katja Schuurman vormde ze van 1995 tot 1998 de sexy meidengroep Linda, Roos en Jessica, genoemd naar hun soappersonages. Het trio scoorde een nummer 1-hit met Ademnood, gevolgd door nog een paar liedjes, en traden drie jaar lang op in discotheken, partycentra en buurthuizen; vaak op meer dan één locatie per avond. Guusje Nederhorst was geen podiumbeest en vond de hysterische fans intimiderend: ‘Ze willen aan me zitten, vallen flauw. Ik vind dat ontzettend beangstigend’ (Algemeen Dagblad, 3-2-1997). In hetzelfde interview zei ze ook: ‘Ik vind mijn bestaan als niet bovenmatig getalenteerde actrice vaak zo leeg. [...] Als ik morgen sterf, blijf ik in herinnering van velen slechts achter als dat soapmens’.

In 1998 trouwde Guusje Nederhorst op het strand van Bloemendaal met de media-advocaat Sander Dikhoff, maar het huwelijk duurde nog geen drie jaar. In 2000 vroeg ze de schrijvers van GTST om Roos uit de serie te verwijderen, liefst op een spraakmakende manier, want ze was op het personage uitgekeken. Roos de Jager stierf op 1 december 2000 – de tweeduizendste aflevering van de soap en Nederhorsts 977ste – op een spectaculair moment in haar leven, namelijk toen ze voor het altaar stond om voor een tweede keer te trouwen. Daarna speelde Nederhorst in de soap Onderweg naar morgen en de series All stars en Bon Bini Beach. In 2001 richtte ze met acteur en presentator Johnny de Mol Jr. de website Glamago op, waarop bekende Nederlanders nieuwtjes uit hun leven konden plaatsen. In datzelfde jaar kreeg ze een relatie met Dinand Woesthoff, destijds zanger van de Haagse rockband Kane.

Woezel en Pip

Nederhorst begon in 2002 voorleesverhaaltjes te schrijven voor kinderen van nul tot vijf jaar. In korte tijd schreef ze vijftien verhaaltjes over de hondjes Woezel en Pip. Een jaar later kreeg ze met Woesthoff een zoon: Dean Maddy. Een week na de bevalling bleek dat ze borstkanker had in een vergevorderd stadium. De jonge ouders traden op 17 september in Las Vegas in het huwelijk. Guusje Woesthoff-Nederhorst overleed ruim vier maanden later in Den Haag; op 29 januari 2004, vijf dagen vóór haar 34ste verjaardag. De dag na haar dood hadden ruim twaalfduizend mensen het digitale condoleanceregister ondertekend en nam Woesthoff het lied Dreamer – Gussie’s song op. De single was meteen een nummer 1-hit. De volledige opbrengst – ruim 250.000 euro – ging naar het Koningin Wilhelmina Fonds voor kankeronderzoek. Guusje Woesthoff-Nederhorst werd op 4 februari 2004 – haar verjaardag – begraven op de rooms-katholieke begraafplaats Sint Petrus Banden in Den Haag.

Reputatie en nalatenschap

Guusje Nederhorst was een vrolijke jonge vrouw die met beide benen op de grond stond. Ze had – net als Roos uit GTST – de uitstraling van ‘het ideale buurmeisje’. Ze kon niet tegen onrecht en was gek op dieren en kinderen. Ze leeft voort in haar geesteskinderen Woezel en Pip. In maart 2005 kwam het eerste boek over de hondjes uit (In de tovertuin). Het werd een immens succes, tot over de grenzen. In 2007 startte Dinand Woesthoff het bedrijf Dromenjager, dat de rechten van Woezel en Pip in binnen- en buitenland coördineert. Via het door hem opgerichte Guusje Nederhorst Fonds komt een deel van de opbrengst van de uitgaven en merchandising ten goede aan hulpbehoevende kinderen. Er kwamen nog vier boekjes, in 2010 begon de KRO met een Woezel en Pip-animatieserie en in 2016 een animatiespeelfilm. Guusje Nederhorst leeft voort in ‘de liefste hondjes van de wereld’ en in het Guusje Nederhorst Fonds, dat in 2014 werd omgedoopt tot Stichting Het Vergeten Kind.

Publicaties (postuum)

  • Woezel en Pip. In de tovertuin (Amsterdam 2005).
  • Woezel en Pip. Beste vriendjes (Amsterdam 2006).
  • Woezel en Pip. Op vakantie! (Amsterdam 2007).
  • Woezel en Pip. Hier is de tovertuin! (Amsterdam 2008).
  • Woezel en Pip. Zomaar een dag... (Amsterdam 2009).

Literatuur

  • Algemeen Dagblad, 3-2-1997.
  • Het Parool, de Volkskrant en regionale kranten, 30-1-2004 [in memoria].

Illustratie

Guusje Nederhorst als Roos de Jager in Goede tijden, slechte tijden, door onbekende fotograaf, 1995 (Instituut voor Beeld en Geluid, Hilversum).

Auteur: Anne-Rose Mater-Bantzinger

laatst gewijzigd: 22/08/2017