Twist, Wilhelmina Harmance Martine Duymaer van (1891-1967)

 
English | Nederlands

TWIST, Wilhelmina Harmance Martine DUYMAER van (geb. Gainesville, Florida, VS 26-2-1891 – gest. Amsterdam 14-5-1967), actrice. Dochter van Marie Willem Herman Cornelis Duymaer van Twist (1869-?), tapper, en Anna Maria Oomens (1866-?). Mien Duymaer van Twist trouwde op 21-4-1925 in Weltevreden (Batavia) met Dominique Willem Berretty (1890-1934), persmagnaat. Dit huwelijk, waaruit 1 zoon en 1 dochter werden geboren, werd op 28-11-1928 ontbonden.

Wilhelmina (Mien) Duymaer van Twist werd geboren in het Amerikaanse Gainesville, maar toen ze vijf jaar oud was, kwam het gezin naar Amsterdam. Haar vader was werkzaam als tapper aan het Damrak (nr. 10) – hij vertrok in 1909 naar Antwerpen omdat zijn vergunning werd ingetrokken. Mien zou later zeggen dat hij een bijzonder artistiek man was met een heftig temperament. Acteren deed Mien al op jonge leeftijd. Ze had een levendige fantasie en voerde met haar poppen hele toneelstukken op. Ze ging op school in de Plantage-buurt en zat daarna één jaar op de Amsterdamse Toneelschool, waar ze bevriend raakte met Fie Carelsen.

‘Grande coquette’

In september 1907 debuteerde Mien Duymaer van Twist op zestienjarige leeftijd bij het Rotterdamsch Tooneelgezelschap als Suzanne in De wereld waarin men zich verveelt van Edouard Pailleron. Ook werd ze geëngageerd voor het Klein Tooneel van Max van Gelder, dat ’s zomers in Scheveningen optrad. Het succes kwam snel. Als ‘grande coquette’ wist zij met haar mooie verschijning en elegante toiletten de harten van het publiek te veroveren (Algemeen Handelsblad, 15-10-1932). In de zeven jaar dat ze bij het Rotterdamsch Tooneelgezelschap werkte, speelde ze voornamelijk in blijspelen. In 1914 stapte ze over naar de Haghespelers, het gezelschap van Eduard Verkade in Den Haag. De samenwerking met Verkade pakte niet goed uit: ‘Ik begreep hem niet en stond wantrouwend tegenover hem’, zou ze later zeggen (De Telegraaf, 14-6-1958). Tegelijk was ze de onbenullige salon- en modestukjes, waarin zij als de mooie vrouw werd bewonderd, meer dan beu en snakte ze naar ‘het grote, romantische, ruige, heroïsche werk’ (De Telegraaf, 12-2-1916). In 1917 speelde ze bij Heijermans, vanaf 1918 bij het Nederlandsch Tooneel. Een van haar glansrollen daar was de vertolking van Eliza Doolittle in Pygmalion van Shaw.

Mien Duymaer van Twist vertrok in september 1920 naar Berlijn om zich te voegen bij haar toenmalige verloofde en levenslange vriend, de (film)acteur Joop van Hulzen. Ze kreeg werk bij de film en speelde onder andere een rol in Die schuld der Lavinia Morland (1921), onder regie van Joe May. Graag had ze zich na een jaar in Berlijn gevestigd, maar de slechte financiële omstandigheden in Duitsland weerhielden haar daarvan. Terug in Amsterdam speelde ze eerst bij het toneelgezelschap van Louis de Vries, later bij het Princesse-Tooneel van Cor Ruys in Den Haag. In augustus 1923 reisde ze met een groepje acteurs naar Nederlandsch-Indië, waar ze toneel- en chansonsvoorstellingen gaven. In korte tijd vond ze haar weg in de Javaanse societykringen en op 21 april 1925 trad ze in Weltevreden in het huwelijk met Dominique W. Berretty, eigenaar/directeur van nieuws- en telegraafagentschap Aneta. Ze was zijn vierde echtgenote. In september 1925 werd een zoon geboren, Dominique Roderick, in juni 1927 een dochter, Aimée. Toen het meisje een paar maanden oud was, keerde Mien Duymaer van Twist terug naar Europa. De kinderen bleven bij hun vader in Indië en op 28 november 1928 werd het huwelijk met Berretty ontbonden.

Toneel, film en tv

Een paar jaar lang zette Mien Duymaer van Twist in Zuid-Frankrijk en Italië de bloemetjes buiten, maar (financiële?) omstandighed